غزل الكترونيكي

تا بينهايت مي رود هم صفر و هم قطب دلم        

 مي چرخد اندر حول تو ، چونان روتور روح و دلم

گه سوي اشباع ميرود گه قطع ميگردد اميد         

هر پايه اي از اين  ديود وصل است  بر جان  و دلم

اين قلب من چون خازني آكنده است از عشق تو    

بيهوده  شارژم  مي كني ، شوخي  مكن  با  اين  دلم

Vcc  چشمان  تو  در  آي سي  TTL  ام 

 شوريده حالم ميكند چون اخگري اندر دلم

در حوزه فركانس غم ، طراح فيلترها چه شد ؟     

سيگنال  نويزت  مي رود  در  بازه  ي  زرد   دلم

بي هارمونيك مويت ، موج دلم خطي  شده         

تو هارمونيك اولي با مضربي زوج از دلم

اي  تابع  تبديل  تو  مبهم تر  از  تقدير من           

از  رتبه N  بگذرد سيگما  و لاپلاس  دلم

قفل  روتور  گشته  دلم ليكن چنان  افتاده ام          

گويي توان نامي ام ، بالاتر است از اين دلم

در حسرت يك ميكرو وات از عشق تو آواره ام       

آمد  به  پايان  اين  غزل من  ماندم  و  باز  اين  دلم

عضويت
ورود اعضا
كابران فعال
تالار گفتگو
مقالات
دانشجويان
تماس با ما